بی انگیزه ، ناامید و کاملا درمانده!

بی انگیزهـــ  ،  نا امیــد و  کاملا درمــــاندهــ

این ها صفاتی است که هر از گاهی هر کدام از از ما  ممکنه بهشون دچار بشیم.
بعضی وقت ها به قدری بی انگیزه و درمانده میشی که دیگه مجال پرداختن به هیچ کاری رو نداری . هر قدر تلاش می کنی خودت را در مسیر درست زندگی معنوی ات قرار بدی، اما باز هم در میانه ی راه شکست می خوری و سر خورده و نا امید، یه گوشه ای می شینی.
بعضی ها هم بعد از اولین شکست، فورا سراغ سرگرمی های کم اهمیت رو می گیرن. یکی ترجیح میده بی انگیزه بودنش رو با موسیقی پر کنه، یکی دیدن فیلم و سریال های هیجان انگیز هالیوودی و بعضیا هم بازی کردن های رایانه ای و غیر رایانه ای رو برای پر کردن بی حوصلگی هاش انتخاب می کنه.
اما این وسط  شاید کمتر کسی سراغ از کتاب و کتاب خوندن بگیره!

سرگرمی های کـــــم اهمیت
اما با وجود این همه سرگرمی های غیر عاقلانه، بیشتر این آدم ها از اوضاع زندگی امروز خودشون راضی نیستن و دنبال راه چاره هستن. دنبال این هستن که یک باره دیگه در مسیر درست زندگی قرار بگیرن و به سمت بهترین ها حرکت کنن.
چه اکسیری می تونه این همه بی انگیزگی و نا امیدی ها رو از بین ببره و به جاش دنیایی با نشاط رو به ما هدیه بده؟
راه درمان این جاست!
فکر می کنم شما هم با من در مورد این جمله، توافق داشته باشید:

ارزش
اصولا هر انسانی راه کمال رو پیش روی خودش می بینه.
حالا ما انسان ها برای این که به کمال برسیم و در مسیر درستی از زندگی باقی حرکت کنیم، یک راه کار جامع داریم:

و قرآن، این کتاب مقدس ما، یک کتاب انسان ساز است.
خب حالا، به این مثال توجه کنید:
زمانی شما دچار یک بیماری می شوید! برای درمان این بیماری به یک پزشک متخصص مراجعه می کنید.
این پزشک با تجربه هم دارو هایی رو برای درمان و بهبود حال شما تعیین میکنه.
شما هم متعاقبا طبق دستور پزشک این دارو ها رو مصرف می کنید تا این که به بهبودی کامل برسید!
خب حالا به زندگی خودتون برگردید! شما برای این که در زندگی فردی پویا و پر امید باشید، به چه اعمالی احتیاج دارید؟
مطمئنا این اعمال، اعمالی هستند که بر روح و روان شما تاثیر بیشتری دارند:

پس درمان ما انسان ها در این است که خدای خود را با شناخت او عبادت کنیم و البته خدای مهربان این هستی لایتناهی، بدون شک نه احتیاجی به عبادت های ما دارد و نه کار های زشت دیگر انسان ها در وی تاثیری دارد.
چرا که:

خب حالا قضیه ی دکتر رفتن رو به خاطر بیار! اونجا دیدیم که با رفتن به مطب دکتر و خوردن مثلا چند تا قرص حال شما بهتر شد.
اما جمله ی قابل تامل در این رابطه اینه که:

بلکه باید بدانیم که راه پیشرفت ما در بندگی است و این بندگی ما رشد پذیره، اما تمام شدنی نیستـــ .
ذکر و یاد خــــــدا مایه ی حیاتــــ ماستــ … و البته شما می دانید که زمانی دچار بی انگیزه گی و نا امیدی می شویم که از یــــاد خــــدا غافــــل می شویم.
به عبارت بهتر ، زمانی که سرگرم دنیا می شویم.
خب تا این جا  _ شاید _ ما نگاه بهتری نسبت به زندگی خود پیدا کرده باشیم. در نوشتار بعدی سعی می کنیم، از گـــــنـــاهــ به عنوان عامل کند کننده ی حرکت ما به سمت کمال صحبت کنیم .


نوشتن دیدگاه

شما می توانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید ، برای اینکار از وب سایت گراواتار کمک بگیرید.

تمامی حقوق برای © ۱۳۹۶ سلاح من ، قلم من ، منتظر12 محفوظ است.
بهینه سازی و طراحی قالب : میلاد سمیعی